Op initiatief van de Stichting Badplaatsbelangen Domburg (SBD), werd in de zomer van 1973 een aantal personen gevraagd om een reddingsbrigade op te richten voor hulpverleners op het strand. Op 25 september werd een voorlopig bestuur gevormd door de heren Schuiling, Van Wallenburg, Kooman, Van der Wekken, Kleinepier en Schenkel. Zij kregen veel steun en informatie van de KNBRD. Ook kregen zij financiële hulp van de gemeente en de SBD.

Direct daarna hielden zij een campagne om leden te werven, die leverde 16 senioren en 45 junioren op! Met behulp van de reddingsbrigade in Middelburg werd 's avonds een opleiding voor de senioren gestart. De junioren daarentegen gingen met de bus naar Vlissingen en kregen op zondagmiddag les in de techniek van het reddend zwemmen. Na de winteropleiding in het zwembad en een aantal EHBO-ers was de Domburgse Reddingsbrigade enigszins in staat om de diensten op het strand te verrichten.

Strandwacht

In 1974 werd voor het eerst op het strand van Domburg dienst gedaan. Geen eigen reddingspost, maar samen met de badman in een postje. Ook had men nog geen eigen reddingsboot, maar een oude rampenvlet zonder motor. Dus de boot moest naar de zee worden gedragen en... roeien met de riemen die ze hadden! Omdat zich aan boord nog geen communicatiemiddelen bevonden, moesten de commando’s vanaf het strand met pijlen worden aangegeven. Gelukkig kreeg de DRB in 1975 een eigen reddingspost in Domburg en een reddingsboot met motor, dat was dus al een hele vooruitgang.

In het jaar dat daarop volgde werd ook in Oostkapelle een post gebouwd en daar kwam ook een bootje te liggen, zodoende werd de hele kust van de toenmalige gemeente Domburg bewaakt. Natuurlijk kon dit alleen door de hulp van de SBD en de gemeente. Ook groeide het ledenbestand flink, in 1976 waren er al 132 leden. Ook had de DRB eigen, opgeleide instructeurs zodat men niet meer afhankelijk was van de instructeurs uit Middelburg en Vlissingen.

Door de gebrekkige communicatieapparatuur waren er veel storingen van andere zenders, daarom werd professionele apparatuur gekocht en werd er gezonden op een frequentie die speciaal voor de reddingsbrigade was. Daardoor kwam er een veel betere samenwerking tussen de posten, badmannen, boten en patrouilles.

Door de uitgebreide dienstverlening en omdat er steeds meer badgasten kwamen, werd het steeds moeilijker om de posten op werkdagen te bemannen. In het hoogseizoen deed de DRB daarom een beroep op andere brigades uit het land die, samen met leden van de DRB, diensten draaiden in de zeer drukke maanden juli en augustus. Voor een overnachtingplaats werd gezorgd, eerst kregen ze een plaats op de camping, maar later kreeg men de beschikking over diverse gebouwen in Domburg en Oostkapelle. Veelal waren dit gebouwen die een tijdje leegstonden, om vervolgens te worden verbouwd of gesloopt. Zo hebben een voormalige school in Oostkapelle, een boerderij en de huidige tandartspraktijk in Domburg al heel wat brigadiers uit het hele land van onderdak voorzien.

De samenwerking met de gastbrigades is vrijwel altijd probleemloos verlopen en als er onderlinge meningsverschillen bestonden werden deze altijd snel weer opgelost. De goede samenwerking was een gevolg (en ook een oorzaak) van het feit dat beide partijen hieraan voordeel ondervonden: de gastbrigades hadden op deze manier de mogelijkheid om strandervaring op te doen en de benodigde diploma’s te halen en de DRB beschikte op deze manier over uitstekende redders die, omdat zij onder dezelfde omstandigheden zijn opgeleid tot strandwacht als de eigen leden, een perfecte aanvulling op het team waren en ook als zelfstandige groep konden functioneren. Mede door de inzet van een aantal enthousiaste strandwachtcoördinatoren, die naast hun hobby als reddingsbrigadevrijwilliger ook beroepsmatig actief zijn in de hulpverleningssector werd de strandbewaking in de loop van de jaren verder geprofessionaliseerd.

Materiaal

Vele verschillende soorten materiaal zijn door de jaren heen ingezet om op die manier te proberen een zo goed mogelijk product neer te zetten. Zo heeft de DRB al een heleboel verschillende soorten varend materiaal tot haar beschikking gehad. Zoals eerder gezegd gebruikte de DRB in het eerste jaar nog een roeiboot. Deze bleek ontoereikend te zijn zodra er een wat krachtigere branding was, daarom werden het jaar daarop twee motorboten aangeschaft. Dit waren de zgn. brandingreddingsboten.

In 1979 werden er twee nieuwe rubberboten aangeschaft ter vervanging van de oude boten. Hierna werd er medio 80-er jaren in overleg met de Firma Beekman twee reddingsboten ontwikkeld en aangeschaft, deze gingen de geschiedenis in als de Beekman boten met vloerbedekking. In de jaren ’90 werden twee nieuwe rubberboten van het merk Zodiac aangeschaft, type Futura. Deze waren voorzien van een 30 PK sterke Yamaha motor. De boten bleken echter te licht te zijn om ook onder zwaardere omstandigheden goed te kunnen functioneren en daarom werd de eerste Zodiac in 2000 vervangen door een Duarry SR-8, met een 50 PK Johnson motor. Deze boot beviel prima en daarom werd in 2002 ook de toenmalige “69- 39” vervangen door een Duarry SR-8.Deze tweede Duarry was qua afmetingen gelijk aan zijn twee jaar oudere broer, maar verschilde iets qua opbouw, omdat de SR-8 uit 1998 op een aantal punten gebreken vertoonde, zoals onpraktische plaatsing van apparatuur. Tevens kreeg de nieuwe SR8 een zwaardere motor, 65 pk, omdat gebleken was dat de ‘oude’ SR8 met een zware branding toch wat vermogen tekort kwam.

Overstap naar het Banjaardstrand

In de winter van 2003/2004 is de strandbewaking in Domburg en Oostkapelle overgenomen door de St. Strandexploitatie Walcheren. Hierdoor zijn ook deze boten in eigendom overgegaan. In 2005 heeft de DRB zelf een boot aangeschaft, dit om dergelijke problemen in de toekomst te vermijden.

In 2004 kwam ons ter ore dat Het Banjaardstrand nog geen actieve bewaking had en de DRB daar mogelijkheden zag. Hierop heeft de DRB de gemeente Noord-Beveland benaderd en zijn we begonnen met de samenwerking. De zomer van 2005 was de eerste zomer dat de DRB het Banjaardstrand bewaakte.

En verder…

Dat de organisatie in een behoefte voorziet blijkt wel uit de strandrapporten die elk jaar worden samen gesteld. Gemiddeld wordt elk jaar 350 keer EHBO verleend, worden 100 kinderen opgespoord en tientallen reddingen verricht, naast de normale patrouilles langs de waterlijn en in en op zee.

Om de geoefendheid op peil te houden wordt regelmatig geoefend en wordt voor het publiek een paar keer per jaar een demonstratie gegeven. Een grootschalige demonstratie vond plaats in 2002, ter ere van het 25-jarig bestaan van de Oranjevereniging Oostkapelle en ter herdenking van D-day. Deze demonstratie op het strand van de Lage Duintjes in Oostkapelle bestond onder meer uit een ‘seashow’, een vlootschouw en een ‘airshow’. De seashow vond plaats onder leiding van de Koninklijke Nederlandse Reddingsmaatschappij (KNRM), met medewerking van de Lynx helikopter van de Koninklijke Marine, de Douane, Rijkswaterstaat, Politie te water, Kustwacht en de DRB.